Als het even anders is #3

Het is al weer een tijdje terug sinds ik de vorige blogpost over dit onderwerp schreef en al weer bijna een jaar geleden dat ik bijna onderuit ging in een burn-out. In de afgelopen maanden is er veel gebeurd dus tijd voor een korte update.

In de vorige blogpost schreef ik dat er aan de draaglast-kant nog het nodige speelde en dat ik bezig was met nadenken, beslissingen nemen. Op dat moment kon ik er nog niet over schrijven maar dat stuk ging voornamelijk om de beslissing om de echtscheiding door te zetten. Het is een heel proces geweest dat eigenlijk al jaren terug is gestart. En toen ik eenmaal de beslissing had genomen, was het gezinstechnisch nog niet het juiste moment. Het was niet anders, immers eindexamens gaan nu eenmaal voor, maar het is een periode geweest die me erg zwaar is gevallen.

Vanaf eind juli, sinds het bekend is, is er dan ook een last van me af gevallen. De zakelijke afhandeling ging razendsnel, de praktische kant vraagt een stuk meer geduld en tact. Maar ook van deze periode lijkt het einde in zicht.

Maar.. hoe gaat het dan nu met me ?? Eenvoudige vraag zonder eenvoudig antwoord :-). Ik voel me mentaal een stuk beter. Opgelucht, positief, zin in de toekomst. Ik voel me 1000x beter dan een jaar geleden. Ik kan weer lachen, geniet van zoveel kleine en grote dingen. Ik slaap zoveel beter ! Al zeker een jaar of 9-10 is het dat ik elke nacht kleine stukjes 1,5-2u sliep. Ik weet het aan mijn ziekte en de lichamelijke gevolgen. Maar sinds de kogel door de kerk is, heb ik steeds vaker nachten waarin ik hooguit 1x wakker word. Het was zo raar om dat ineens te beseffen. Om ’s morgens wakker te worden en dan realiseren dat ik niet wakker ben geworden. Waarschijnlijk speelde er onbewust veel meer spanning en onrust mee dan ik door had.

Aan de andere kant ben ik nog ontzettend moe en voel ik me fysiek soms uitgeput. Ook al is er geen ruzie, deze periode, zeg maar de tussenfase zuigt energie qua thuissituatie. Ook doordat de goede nachten nog afgewisseld worden met waardeloze nachten waarin ik grotendeels wakker lig. Niet eens piekerend of verdrietig maar simpelweg geen rust krijgen in hoofd en gedachten. Dus wat dat betreft ben ik er nog niet.

Dus.. dat alles maakt dat ik regelmatig van de ene mood naar de andere schiet. Zijn er dagen dat ik de hele wereld aan kan en voel ik de oude Fabi weer. En dan ineens lijkt alles in te storten en kan ik om het minste geringste emotioneel en somber worden. Ik begrijp waar het vandaan komt en ook dat het tijdelijk is. Geduld en lief zijn voor mezelf, maar aaargghhhhh af en toe word ik gewoon moe van mezelf en verlang ik terug naar relatieve onbezorgde dagen.

Het is nu eenmaal even anders…. nog even volhouden..

Advertenties

4 thoughts on “Als het even anders is #3

Leuk als je een reactie achterlaat !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s