Als het even anders is #2

In deze blogpost vertelde ik een tijdje terug dat het met mij niet zo goed ging. Later schreef ik over het vergroten van draagkracht en het verlagen van draaglast in de blogpost Positieve energie. Het is nu een paar maanden later en ik wil in deze blogpost een korte update geven. 

Gelukkig zijn een groot deel van mijn fysieke klachten verdwenen. Ik slaap weer beter, voel me mentaal sterker en weerbaarder en de concentratie is weer grotendeels terug. Op mijn werk gaat het daardoor ook een stuk beter en ik haal er gelukkig weer veel energie uit. Mijn baan is zo leuk en ik werk bij zo’n fijn bedrijf :-).

Per saldo heb ik dus wel het gevoel dat ik op de weg terug ben, ik let meer op mijzelf en probeer de focus te houden op dingen op die me energie geven. Aan de andere kant speelt er aan de draaglast-kant nog heel veel wat mijn aandacht en energie vraagt. Dingen waar ik mee worstel, die ik probeer te accepteren, die ik probeer los te laten en waarin ik mijn weg probeer te vinden.

Soms zou ik er over willen bloggen omdat ik weet dat het me goed zou doen. Schrijven en daardoor feedback te krijgen, helpt me altijd wel om mijn hersenspinsels te ordenen en mijn koers te ontdekken. Helaas is bloggen geen optie omdat het niet alleen mijzelf betreft en ik daarom ook met anderen en hun gevoelens rekening moet houden.

Dus ik doe het op andere manieren, heb gelukkig een aantal lieve mensen om me heen waar ik terecht kan en nog wat andere opties. Dat is superfijn ! En ik heb ook wel het vertrouwen dat het goed gaat komen met me, dat ik op de goede weg ben en de juiste stappen en beslissingen aan het nemen ben.

Het enige is dat dat alles wel veel van me vraagt, niet zozeer fysiek zoals paar maanden terug maar nu vooral mentaal. Dan zijn er zoveel dingen in mijn hoofd waar ik mee worstel of over aan het peinzen ben, dat er geen ruimte meer is voor een nieuwe of vrolijke blogpost en komt er zo een week of wat niets online. Idem wat betreft Instagram en Facebook of het lezen/reageren bij andere blogposts. Verjaardagen of belangrijke zaken wil ik momenteel ook wel eens vergeten.

Aan de ene kant kan ik daarin wel berusten, ik voel duidelijk mijn grenzen en weet dat ik nu even niet anders kan. Toch voel ik me soms er wel schuldig over, alsof ik niet geïnteresseerd ben, alsof anderen en hun leuke en minder leuke dingen niet belangrijk zijn voor me. Dat is niet zo en ik ben me terdege bewust dat als je niet of te weinig investeert in een ander je dat andersom ook terug merkt, misschien niet direct maar op termijn wel.

Het vervelende is dat op die manier omgaan met anderen zo niet mij is. Het is echt geen onwil en het besef dat ik simpelweg niet anders kan op dit moment, vind ik dan moeilijk accepteren. Soms gaat een dag redelijk rustig voorbij en heb ik dusdanig ruimte in mijn hoofd dat het wel lukt om her en der te reageren, andere dagen gaat alle energie naar mijn kinderen, mijn werk en mezelf en kan ik alleen ’s avonds alleen maar toegeven ‘nu even nergens aan denken’ a.k.a. een netflix-marathon onder het motto: morgen een nieuwe dag.

Mijn wereldje is momenteel erg klein en over het algemeen heb ik daar dan weer wel vrede mee, het geeft ergens ook wel rust. Het helpt om te focussen op de toekomst. Ik ben me erg bewust wat belangrijk voor me is en waar ik naar toe wil, naar toe moet. Uiteindelijk zal ik daar uitkomen en weet ik dat er dan ook weer ruimte komt voor andere zaken, dat ik dan weer sterk genoeg ben en letterlijk ruimte terug heb om naar een anderen weer attent en waardevol te zijn. En tot die tijd moet het maar even zijn zoals het is ..

Ik kom er wel. Ook dit alles is uiteindelijk leerzaam daar ben ik van overtuigd.

Think positive !

Advertenties

9 reacties op ‘Als het even anders is #2

  1. Wat je schrijft is herkenbaar… {{{{{{{{{{{{{{{{{ Fabi }}}}}}}}}}} Bij mij gaat dat ook wel zo, maar het zijn bij mij nu meer korte vlagen van lusteloosheid. Een dagje bingen/haken en dan gaat het weer. Ik zie het maar als bijtanken en ik voel me daar absoluut niet schuldig over 😉 Als ik regelmatig zo’n dagje niks doe dan voorkom ik dat het ‘chronisch’ wordt.
    Fijn dat het fysiek beter met je gaat, dat scheelt een hoop! En de rest, dat komt wel goed. Inderdaad: Think positive! Vandaag schijnt de zon, lekker naar buiten – frisse lucht en vitamine-Z 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Ja tijd en geduld.. En dat laatste ben ik zo goed in *kuch*. Is niet makkelijk maar ook wel weer een interessant leerzaam proces daar ben ik me ook van bewust. Fijn dat je eea herkent.

      Like

  2. Gelukkig gaat het fysiek weer wat beter met je. Zorgen, mentaal, kan je zo uitputten, ik weet er alles van. Ik hoop dat je er uit komt. Een tip trouwens: als je graag dingen van je af wil schrijven, maar niet wilt dat bepaalde mensen dat lezen, dan kun je daar een wachtwoord op zetten en dat wachtwoord alleen geven aan bijvoorbeeld mensen van wie je graag feedback wilt ofzo. Zo kun je toch schrijven wat je wilt en hoef je met niemand rekening te houden.

    Liked by 1 persoon

    • Goede tip, ik heb daar wel over gedacht maar juist van random bezoekers krijg je soms verrassende invalshoeken en die beperk je dan weer. Tis meer dat bepaalde mensen dichtbij het beter niet kunnen lezen. Wie weet begin ik wel een anoniem blog dat is ook nog een idee. Gek genoeg hielp deze blogpost hoe vaag ik ook moest blijven, me ook al weer een beetje om te luchten. Tis nog een beetje zoekende dus.. Schrijven is gewoon fijn!

      Liked by 1 persoon

Leuk als je een reactie achterlaat !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s