Een jaar sporten

lundiVan de week realiseerde ik me dat ik inmiddels een jaar aan het sporten ben. Ik ! Me ! Moi ! Ik die wel wist dat sporten gezond was maar die het bij voorkeur op de televisie zag. Sporten heb ik nooit leuk gevonden. In mijn tienerjaren heb ik wel een aantal jaar aan volleybal gedaan maar ook toen nooit echt die drive of behoefte gevoeld om fysiek bezig te zijn.  Later toen ik net op mijzelf woonde en ik volop genoot van het goede leven *kuch, alles kocht en at wat lekker was*, ook nog een blauwe maandag een sportschoolabonnement gehad. En na de bevalling van de oudste nog zo’n maandag in een soort van poging om terug in shape te komen (wat ik voor de bevalling en zwangerschap ook niet was dus whom was I kidding ??!!) . Allemaal onder het motto van : het is gezond. Maar leuk vond ik het niet, meer een noodzakelijk kwaad en daarmee een goede voedingsbodem voor weerzin.

Het was niet alleen weerstand tegen sporten, bewegen überhaupt stond me tegen. Vroeger wilden mijn ouders in het weekend ‘fijn een stukje gaan wandelen’. Of fietsen. Zo zonder doel, niet ergens concreet naar toe. Ik had er niks mee. Met verbazing keek ik naar het fenomeen wandel-vakanties. Op vakantie beetje de bergen gaan beklimmen. Malloten !!

Enfin met deze achtergrond snap je wellicht waarom een jaar sporten voor mij best even een woww-momentje was :-). Eigenlijk verbaasde ik vriend en vijand vorig jaar al dat ik überhaupt ging bewegen. En ik geef toe, dat was niet omdat ik ineens het licht zag of een sluimerend sportgen wakker werd. Het was een beetje noodgedwongen. Na de eerste afvalspurt kreeg ik spierpijn in mijn benen terwijl ik dus geen inspanning had geleverd. Een vervelende zeurend gevoel. Verschillende mensen wezen me er op dat dat een gevolg kon zijn van het afvallen. Vetweefsel tussen huid en spieren verminderd/verdwijnt en spieren moeten dus getraind worden om dat op te vangen. Het klonk best logisch. Daarnaast merkte ik ook aan andere dingen dat mijn lijf meer beweging nodig had maar daarnaast het ook kon hebben.

Sporten dus maar hoe ? Met zero conditie, een chronische ziekte, beperkte energie en nog altijd overgewicht. Een sportschool zou zonde van het geld zijn, er konden immers perioden komen waardoor ik door mijn ziekte niet kon sporten. Idem voor iets in clubverband of wekelijkse lessen.  Ik wilde iets doen dat ik thuis kon doen, wel structureel maar ook een stukje vrijheid. En iets dat ik kon opbouwen en uitbouwen. Om te beginnen met 30Days Shredd leek me niet het juiste plan :).

Op youtube vond ik diverse workouts die prima thuis te doen waren en ik koos er één uit. Één rondje was 13 minuten waarin ik 4×4 verschillende oefeningen moest doen. Dat was te overzien en leek me ook fysiek te behappen. Ik plande het bewust 3x per week in in mijn agenda en begon in alle stilte. De eerste keren waren hilarisch natuurlijk, de oefeningen onder de knie krijgen en de seconden wegkijken. Maar ! de spierpijn verdween (ik kreeg er wel andere voor terug maar dat was ook maar tijdelijk hahaha) en ik voelde me fitter worden. De oefeningen gingen beter, de seconden werden niet meer weggekeken. Vond ik het geweldig leuk ? Nee absoluut niet, regelmatig had ik geen zin of was ik moe maar dan keken mijn sportschoenen me aan (die stonden permanent bij mijn bed als stok achter de rug) en trok ik toch alles weer aan en deed het. Want was nou helemaal 13 minuten ?? Dat was toch geen reden om af te haken ?? En ja voor velen zal het een lachtertje zijn (geweest) maar als je van het niets komt, is 13 minuten work-out toch beduidend meer dan wat ik eerst deed !

Na een aantal maanden ging het zo lekker dat ik op een dag na een rondje workout dacht, ik ga er nog één doen ik ben eigenlijk net lekker opgewarmd ipv afgemat.  And so I did. Groot was de lol dat ik het nog kon ook ! Ook daarin ging het steeds beter en sneller. Ik besloot het wat zwaarder te maken en kocht een kettlebell van 8 kilo en breidde daarmee mijn workout uit.

De workouts heb ik al die tijd volgehouden, de enige keren dat ik ze niet heb gedaan was als ik teveel last had van mijn ziekte. Het is heel gek maar dan voel ik me er ook niet rot onder. Het is een heel duidelijk onderscheid tussen het KAN nu niet en ik WIL nu niet. Dat tweede knaagt heel duidelijk en het is/was dan ook mijn eer te na om dan niet te sporten. Terwijl bij het eerste, het dan oke was, het kon nu gewoon niet , klaar. Geen schuldgevoel. En heel grappig om dan na een aantal dagen weer aan je lijf te voelen dat het weer kan en je bijna zou zeggen dat je zin er in hebt. Bijna he ;-). Maar zonder dollen, mijn lijf miste het dan wel.

Begin dit jaar begon ik ook met wandelen. Opnieuw hilariteit, Faabs die gaat wandelen, ja hoor ! Maar ik trok mijn eigen plan en begon. Wat was ik trots dat ik 2,5 km kon lopen. Ook dat werd een leuk opbouwproces en inmiddels loop ik 5-7 km en een tempo per km dat ruim 2 min sneller is dan begin januari. En het grappige is, ik vind het wandelen echt fijn :-).  Soms gaat één van de meiden mee maar net zo lief loop ik alleen. Koptelefoon met muziek aan en gaan in een lekker tempo, alle gedachten los laten dwarrelen en uiteindelijk is mijn hoofd leeg. En mijn benen vol maar goed, dat is een teken dat je goed bezig bent geweest :-).

Dus ja, van de week zag ik mezelf in de spiegel en constateerde dat mijn lijf veranderd is de laatste maanden. Strakker en gestroomlijnder. Geen platte 6packbuik maar ik zie wel degelijk verschil met name bij mijn billen en heupen. Toen besefte ik dat ik dus al een jaar bezig ben met sport en beweging. Nog altijd is het niet mijn hobby maar ik krijg er wel lol in. Ook omdat ik na afloop echt voldaan ben, trots ben op mezelf dat ik het toch weer heb gedaan. Alles op mijn eigen tempo en binnen mijn grenzen en kunnen. Trots op de vooruitgang, mijn eigen proces en ontwikkeling en niet te vergeten het mentale aspect. Het maakt vaak mijn hoofd leeg en geeft ontspanning, en daarmee dus naast fysieke ook mentale energie.

Pas nu ervaar ik hoe sporten en bewegen echt werkt op je gestel. Ook als je beperkingen hebt zoals ik. Iets zoeken wat bij je past, wat in je leven past en bij je conditie/gesteldheid. Onder het motto: iets doen is altijd beter dan helemaal niets doen 🙂

Advertenties

4 reacties op ‘Een jaar sporten

  1. Super goed bezig Faab! Geweldig om je verhaal te lezen. Je bent mijn inspiratiebron! Afgelopen week 55 km gefietst op m’n e-bike 🙂 Vanaf morgen ook weer op MFP aan de slag.

    Like

Leuk als je een reactie achterlaat !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s